کانون همبستگی ایرانیان مقیم آلمان

^{تاكسي‌راني يكي از شغل‌هاي رايج  ميان مهاجران ايراني است. اما بسياري از ايرانيان، نه از روي علاقه بلكه از روي اجبار اين شغل را انتخاب مي‌كنند. حسين سازور يكي از اين رانندگان تاكسي در شهر بن از تجربيات خود مي‌گويد.}

<sup>زمستان امسال در آلمان زمستاني سرد و سفيد بود. برف، فضاي زيبايي را براي جشن كريسمس فراهم كرده بود. بارش برف اما برابر بود با يخبندان و اختلال در رفت و آمد وسايل نقليه عمومي از جمله قطار و اتوبوس، كه در آلمان به مراتب بيشتر از اتومبيل‌هاي شخصي و تاكسي‌ها مورد استفاده مردم قرار مي‌گيرند. در اين شرايط تاكسي‌ها كه در حالت عادي به دليل گراني، به ندرت استفاده مي‌شوند نقش فرشته نجات را بازي مي‌كردند.

حسين سازور، يكي از رانندگان تاكسي در شهر بن است كه هر سال در اين موقع براي بردن مسافران به مقصدشان خطر خيابان‌هاي لغزنده را مي‌پذيرد. او پالتوي بلند مشكي رنگي بر تن كرده ، چهره‌اي آرام دارد و با مسافران خود دوستانه برخورد مي‌كند.</sup>

^{عدم علاقه ايرانيان به كار بدني}

^{حسين سازور مانند بسياري ديگر از مهاجران ايراني نتوانسته شغلي مناسب مربوط به رشته خود پيدا كند و مجبور بوده به تاكسي‌راني روي آورد. براي بسياري اين پرسش مطرح است كه چرا تعداد چشم‌گيري از ايرانيان شغل تاكسي‌راني را برمي‌گزينند. حسين سازور يكي از دلائل گرايش ايرانيان به اين شغل را مشكلات اقتصادي مي‌داند و مي‌گويد: «ايراني‌ها مجبور هستند اين كار را انجام دهند. شما وقتي جايي استخدام مي‌شويد، بعد از يك ماه حقوق خود را دريافت مي‌كنيد. اما يك راننده تاكسي در پايان روز كاري، سهم صاحب كار را پرداخت مي‌كند و سهم خود را همان روز دريافت مي‌كند. يعني فرد مبلغي را كه بايد براي فرداي خانواده‌اش تهيه كند، در پايان يك روز در دست دارد.» او يكي ديگر از دلايل گرايش ايرانيان به شغل تاكسي‌راني را بالا بودن نسبي تحصيلات آنها مي‌داند. او اعتقاد دارد كه افراد تحصيل كرده حاضر نيستند شغلي را انتخاب كنند كه در آن مجبور به انجام كار بدني هستند. در صورتي كه بسياري از مهاجران هنگام ورود به كشوري جديد به اينگونه شغل‌ها روي مي‌آوردند.}

^{ارتباطات: يكي از دلائل گرايش ايرانيان به تاكسي‌راني}

^{حسين سازور ۶۰ سال دارد. او بيش از سي سال است كه در آلمان زندگي مي‌كند و صاحب دو دختر است. او در ايران در رشته فيزيك تا مقطع فوق ليسانس تحصيل كرده و در ابتداي ورود خود به آلمان تلاش كرد با كمك اداره كار، شغلي در زمينه تخصص خودش پيدا كند. اما تلاش‌هاي او با موفقيت مواجه نشد. او در اين‌باره مي‌گويد:  «بالاخره من مجبور شدم بروم و كار تاكسي‌راني را شروع كنم. آن هم به خاطر اينكه دوستي داشتم كه راننده تاكسي بود و او مرا راهنمايي كرد.»}

^{حسين سازور بيش از سي سال است كه در آلمان زندگي مي‌كند}

^{او در كل ارتباطات را يكي ديگر از دلائل روي آوردن ايرانيان به اين شغل مي‌داند، چون افرادي كه تازه وارد كشوري با فرهنگ و زبان جديد مي‌شوند، خود اطلاعات كافي براي راه يافتن به شغلي معين را ندارند. او توضيح مي‌دهد: «اجبار و ارتباطات، ايرانيان را به سمت اين شغل كشيده است. به طور مثال يكي از افرادي كه كار تاكسي را شروع كرده بود ايراني‌هاي مهاجر ديگر را كه با او در تماس بوده‌اند راهنمايي كرده و اين كمك باعث شد كه بسياري ديگر نيز همين شغل را انتخاب كنند.»
يكي از امتيازات كه براي مهاجران در مورد شغل تاكسي‌راني وجود دارد اين است كه آنها لازم نيست به زبان مسلط باشند. حسن سازور در اين باره مي‌گويد: «كسي كه قصد دارد در بانك يا در بنگاه معاملات ملكي كار كند بايد به زبان آلماني مسلط باشد، اما راننده تاكسي نيازي به زبان پيشرفته ندارد. فقط كافي است كه بپرسد "كجا مي‌رويد؟"، آنگاه مسافر اسم خيابان را مي‌گويد و راننده به آن سمت حركت مي‌كند.»}

^{نتيجه تجربيات تاكسي‌راني در قالب مجموعه داستان‌هاي كوتاه}

^{با وجود اينكه تاكسي‌راني براي حسين سازور گزينه نخست نبوده، اما او پس از سال‌ها فعاليت در اين زمينه توانسته خود را با اين شرايط وفق دهد. او مي‌گويد: «اين كار، كار مورد علاقه من نيست. اما سعي مي‌كنم از آن در جهت علاقه خودم استفاده كنم، بيشتر با مسافرها ارتباط داشته باشم، از وقت آزادي كه هنگام تاكسي‌راني دارم استفاده كنم و كتاب بخوانم با وجود اينكه كار تاكسي با روحيه من سازگار نيست.» نتيجه مصاحبت او با مسافران مختلف، مجموعه داستان‌هاي كوتاهي درباره تجربيات او در دوران تاكسي‌راني است كه او قصد دارد آن را به زودي به چاپ برساند. اين مجموعه حاوي داستان‌هاي ملاقات‌او با مسافران مختلف است، مسافران ايراني، سياستمدار، روسپي و حتي كسي كه قصد داشته خود را به قتل برساند.}